Уақыттың қайтарылмайтын сыйы

Бір адам өмір бойы көп нәрсеге қол жеткізуді армандады. Жастайынан «көп ақша тапсам, үлкен үй алсам, бәрі жақсы болады» деп ойлады.

Ол күн-түн демей жұмыс істеді. Жылдар өте келе армандаған үйі де болды, жақсы қызметке де жетті. Бірақ бір күні кешке жалғыз отырған кезде жүрегінде бір бос кеңістік барын сезінді.

Ол өткен өмірін ойлады. Балаларының кішкентай кезін толық көрмепті. Ата-анасымен ұзақ әңгімелесуге уақыт таппапты. Достарымен кездесуді кейінге қалдыра берген.

Сонда ол бір нәрсені түсінді: ол өмірді құру үшін уақытын жұмсадым деп ойлаған, бірақ сол өмірдің өзін байқамай өткізіп алған екен.

Сол күннен бастап ол бәрін өзгертті. Байлығынан бас тартқан жоқ, бірақ өмірдің кішкентай қуаныштарын бағалай бастады.

Себебі уақыт – адамның ең қымбат байлығы. Ақшаны қайта табуға болады, жоғалған затты қайта алуға болады, бірақ өткен бір күнді ешкім қайтара алмайды.

Өмірдің мәні – тек алға жүгіру емес, жолда кездескен әдемі сәттерді көре білу.