Бір күннің берген сабағы

Өмірде кейбір күндер бар. Ол күндер сырттай қарағанда қарапайым болып көрінеді, бірақ адамның ойлауын өзгертіп жібереді.

Бір күні мен әдеттегідей өз шаруаларыммен асығыс жүріп келе жаттым. Ойымда көп нәрсе бар еді: шешілмеген мәселелер, алдағы жоспарлар, күнделікті тіршілік. Адам кейде өмірдің жылдамдығына соншалықты үйреніп кетеді, жан-жағына қарауды ұмытып қалады екен.

Жолда бір қарт адамды кездестірдім. Ол асықпай, жай ғана орындықта отырып, айналасына қарап отырды. Оның жүзінен ерекше бір тыныштық байқалды.

Мен оның жанына жақындап, амандастым.

Қария маған қарап:

— Балам, адамдардың бәрі бір жерге асығады. Бірақ кейде қайда бара жатқанын өздері де білмейді, — деді.

Бұл сөз мені ойландырып қойды.

Шынында да, біз өмір бойы бір нәрсеге ұмтыламыз. Бір мақсатқа жетсек, келесі мақсатты іздейміз. Бір мәселе шешілсе, екіншісі пайда болады. Бірақ сол жолда өмірдің өзінен алыстап кететін кездеріміз болады.

Қария сөзін жалғастырды:

— Адамның қолынан бәрі келе бермейді. Бірақ оның қолынан бір нәрсе әрқашан келеді. Ол – бүгінгі күнді жақсы өткізу.

Мен ол кісінің сөздерін ұзақ ойладым.

Сол күннен кейін мен өмірге басқаша қарай бастадым. Бұрын үлкен нәрселерді ғана маңызды деп ойласам, енді кішкентай сәттердің қадірін түсіне бастадым.

Таңертеңгі тыныштық, жақын адамдардың амандығы, біреудің жылы сөзі – осының бәрі өмірдің үлкен сыйы екенін ұқтым.

Адам кейде бақытты алыстан іздейді. Үлкен жетістікке жетсем, бәрі өзгереді деп ойлайды. Бірақ шын бақыт көбіне қасымызда жүреді екен, тек біз оны байқай бермейміз.

Сол бір кездесу маған үлкен сабақ болды.

Өмір – жарыс емес. Әркімнің өз жолы бар, өз уақыты бар. Біреу ерте жетеді, біреу кеш жетеді. Ең маңыздысы – жолда адамдығыңды жоғалтпау.

Бүгін өткен күндеріме қарап отырып, бір нәрсеге көзім жетеді: өмір бізге әр күні жаңа сабақ береді. Тек оны түсіне білу керек.

Себебі кейде бір минуттық кездесу адамның жылдар бойғы ойына өзгеріс әкелуі мүмкін.