Соңғы рет сөйлескенімізді білмеппін

Бір адаммен ұзақ уақыт сөйлеспей жүрдім. Арамызда үлкен ұрыс болған жоқ. Тек уақыт, тіршілік, әркімнің өз мәселесі бізді алыстатып жіберді.

Кейде оның жағдайын сұрағым келетін. Бірақ «кейін хабарласармын» деп жүре бердім.

Бір күні ол адам туралы ауыр хабар естідім.

Сол сәтте ең бірінші ойыма келген нәрсе — соңғы сөйлескен кезіміз болды. Сонда мен қарапайым ғана жылы сөз айтып, ұзақ сөйлесуге мүмкіндік болғанын түсіндім.

Бірақ уақыт кері қайтпайды екен.

Сол күннен кейін мен бір нәрсені өзгерттім. Адамдарды жақсы көрсең, оны ішіңде ғана сақтамауға тырысамын. Сағынсаң — жаз. Бағаласаң — айт.

Өйткені өмір бізге кейде «кейін» деп ойлаған нәрсенің соңғы мүмкіндік екенін ескертпей қояды.

Адамдардың қадірін олар кеткен соң емес, қасыңда жүргенде білу керек.