Анамның сақтап қойған суреті

Бір күні анамның ескі заттарының арасынан кішкентай сурет тауып алдым.

Суретте мен кішкентай кезімде күліп тұр екенмін. Артында анамның қолымен жазылған бір ғана сөйлем бар:

«Балам, қандай жағдай болса да, осы күлкіңді жоғалтпа».

Осы сөзді оқығанда жүрегім ерекше толқыды.

Себебі біз есейген сайын көп нәрсені өзгертеміз. Балалықтағы қарапайым қуаныштарымызды ұмытып, өмірдің ауыр жақтарына көбірек көңіл бөлеміз.

Бірақ ата-ана үшін біз әлі де сол кішкентай бала болып қала береміз.

Олар біздің жетістігімізді ғана емес, жай ғана бақытты болғанымызды қалайды.

Сол күні мен анама барып, ұзақ уақыт сөйлестім.

Кейде біз жақын адамдарымыздың бізге қаншалықты қажет екенін кеш түсінеміз.

Ал уақыт өткен сайын ең қымбат нәрсе — бірге өткізген сәттер екенін ұғынасың.