Күн сайын бірдей киім киетін адам

Біздің жұмыста бір адам болды.

Ол күн сайын бірдей қарапайым киім киетін.

Кейбіреулер оны сынайтын.

— Ақшасы жоқ шығар, — дейтін.

Бірақ ешкім оның тарихын білмейтін.

Бір күні әңгіме арасында ол:

— Мен киімге ақша жұмсамаймын. Себебі тапқанымның көбін балалар үйіне жіберемін, — деді.

Бәріміз үнсіз қалдық.

Сол сәтте ұялғанымызды түсіндік.

Біз адамдарды сыртқы көрінісіне қарап бағалаймыз.

Ал олардың жүрегінде қандай байлық барын білмейміз.

Сол күннен кейін мен бір нәрсеге көз жеткіздім:

Адамның шынайы бағасы — оның үстіндегі киімінде емес, өзгелерге қалдырған ізінде.