Өлең, жыр, ақындар

Түйін

  • 30.04.2019
  • 0
  • 0
  • 8271
Кім-кімге де бұл өнер қиын тиген.
Біреуге атақ,
Біреуге тиын тиген.
Шын шеберлер темірден шілтер тоқып,
Шын шеберлер ағаштан түйін түйген.
Сезім сүті уыздай ішінде ұйып,
Өледі адам шын өнер үшін күйіп.
Басқа, басқа,
Хас шебер
Көк сүңгідей
Күмбездің де
Қояды ұшын түйіп!
Қолдың да бар қорқағы,
Бар батылы,
Шыбыртқысы түсетін арқа тіліп.
Олақтардың
Түюді ұмытып кеткен
Қамшылары жүреді тарқатылып.
Жұмысыңның қырдағы,
Қырымдағы —
Түймедің бе?—
Кетеді қырын бәрі.
Түймегесін шашбау мен
Арулардың
Жалға айналып жүреді бұрымдары.
Жұмыр шумақ,
Жырымның бар тиегі.
(Кей сыншының құлағы селтиеді).
Өлеңімде болады екі түйін:
Біреуін — мен,
Біреуін — ол түйеді!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жас кездегі кемшілігің жарты айып

  • 0
  • 0

Жас кездегі кемшілігің жарты айып.
Ұят екен түк бітірмеу қартайып!
Енді көрсем:
Арнасына сыймаған

Толық

О бастан-ақ өзімшіл

  • 0
  • 0

О бастан-ақ өзімшіл,
Меншіл емен.
Тіл таба алам қойшымен,
Елшіменен.

Толық

Талай-талай жүріп көңіл шөлімен

  • 0
  • 0

Талай-талай жүріп көңіл шөлімен,
Асып келем жырдың асу, белінен.
Ерінім де тілім-тілім жарылды
Қызғаныштың күйіп тұрған желінен.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар