Өлең, жыр, ақындар

Жылыой

  • 12.05.2019
  • 0
  • 0
  • 2639
Біздің ел қайтушы еді Сағыз жайлап,
Тепсеңге су шығатын,бие байлап.
Қызыл шай,жез самауырын,саздың суы,
Сәскеде ішуші едік әрең қайнап.
Аққұба,қарақат көз,бұраң белім,
Сол шайды құюшы еді көзі жайнап.

Торы айғыр тоқпақ жалды тоғайда бар,
Қыздардың хас көркемі ноғайда бар.
Көрінген қыздың бәрі сұлу емес,
Қыпша бел қынай буған шығайда бар.

Дендер мен Тұзтөбенің тұзын көрсең,
Жылыойдың таңғаласың қызын көрсең.
Атыңнан түскен қайтып міне алмайсың,
Сәулештің судан қайтқан ізін көрсең.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақтеңге (2-нұсқа)

  • 0
  • 0

Шаңырақты көтерген маңдай екен-ай,
Адам тілін сөйлеткен таңдай екен.
Ақтеңге, қыз жеңге-ай,
Кеттің тастап жат елге.

Толық

Қоқыш

  • 0
  • 0

Ақ көйлек жыртылмайды кең болған соң,
Ойнайды екі құрбы тең болған соң.
Сырымды саған айтпай кімге айтамын,
Көзіме көрінгенім сен болған соң.

Толық

Ақерке (1 ­нұсқа)

  • 0
  • 0

Ақерке ақ күмістей сенің жүзің,
Кетер ме көкейімнен айтқан сөзің.
Ақылың айдын шалқар көл секілді,
Жанары қара нәркес екі көзің.

Толық

Қарап көріңіз