Өлең, жыр, ақындар

Бүркітіңдей шарықтат, Ерейменім!

  • 17.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1417
Алқынбай-ақ адасқан аңшыдайын,
Бүркітсіз-ақ басына мен шығайын.
Бүркітіңе ұқсайын бірақ өзім,
Қияларға қадайын жырдың көзін.
Көрейін бір келбетті кең өлкемді,
Көшірейін кеудеме көлеңкеңді.
Ата таулар маңқисын көз алдымда,
Бұлғаңдасын қайың-тал қыз қалпында.
Көрдім, әне, көлбеген көк даланы,
Қалың қойды, жылқыны көк алалы.
Аюлының алшиған шың басында
Аю емес, өрмелеп жүр машина.
Көл секілді егін ғой сонау сағым,
Жұпары ғой аңқыған балаусаның.
Несібеге кен болған кең бір таусың,
Естіп тұрмын жаңғырған елдің даусын
Сол дауысқа шөлдеген өзегім бар,
Өзеніңдей ағылсын өлең-жырлар.
Көтерейін саңқылдап ер еңбегін,
Бүркітіңдей шарықтат, Ерейменім!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Түнгі теңізде

  • 0
  • 0

Теңбіл бетін айға тосып шымырлап,
Теңіз жатты. Жел жүгірді сыр ұрлап.
Ал жағада таулар тұйық тұр мүлгіп,
Сыртында тек сыбыр қаққан шырын бақ.

Толық

Жандар көп жаны сұлу Қалқұттыда

  • 0
  • 0

Етегін кербез таудың басқанымда,
Қарадым сәукеледей асқарына.
Алтайдың арулығын көру үшін,
Ұшар ем қыран болсам аспаныңа.

Толық

Кездесу

  • 0
  • 0

Кездесті бұл екеуі
Түн ішінде құмда бір.
Бұрылып қалай өтеді?—
Қалың оба, сұр дауыл.

Толық

Қарап көріңіз