Осы бір тебіренген арнау жырда Толғанды тұнық жатқан арманым да. Боз інген айрылғанда ботасынан, Күйші де күңіреніп қалмады ма?
Күн мен гүлдің көктемі! Сен дүниенің мәңгі жаңа нұрысың. Сен күніңмен күліп тұрған көктегі, Кеңейтесің бар ғаламның тынысын.
Ағайынды қоңыр қаз, Айдында жүзсе, тамаша! Сондай-ақ бізге өмір — жаз, Гүліндей өстік жараса.
Қателік орын алды
SYSTEM INFO
- Виктор Франкл
- Оразбай Сарыбаев
-
- Виктор Франкл
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі