Өлең, жыр, ақындар

Сықырлайды көшкен сең

  • 20.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1222
(Папаниншілерге)

Сықырлайды көшкен сең,
Соғып долы бораны.
Бұл дүлеймен белдескен —
Біздің Совет адамы.
Сеңді соғып көк жайын,
Арқырайды аюлар.
Соққан ылғи сең сайын,
Кемеде күш, айыбым бар.
Үсті — боран, асты — мұз,
Бұрқан - Сарқан толы үрей.
Шамырқанбас шаттық жүз,
Отыр күліп сол герой.
«Мейлі шықсын тулап сең,—
Жанда жалын сәуле бар.
Отанымнан ол түскен,
Бар дүлейге сол қаһар.
Мұхит сырын білем деп,
Сеңді суыт кешемін.
Еткен мені ер жүрек —
Компартия — көсемім...
Қызыл жалау жалтылдап
Жүр мұхиттың белінде,
Дүлей мұзды алқымдап,
Өрлік беріп еліме.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Есімде

  • 0
  • 0

Есімде, сол бір шақтар еткен бірге,
Сонау жас ақындықтың көктемінде.
Көз тіктің сүйіп албырт достарыңмен,
Өлеңнің өрісіне, өткеліне.

Толық

Бұл тауда...

  • 0
  • 0

Бұл тауда тұлпар-ата жылқы баққан,
Жылқысын Ерейменнің жұрт ұнатқан.
Тұқыртып ақ борандай асауларын,
Жапанға жел жүйрігін зымыратқан.

Толық

Ұлытау

  • 0
  • 0

Даланың тәкаппары құмнан туған,
Асқақтап көрінеді алыс қырдан.
Жалғыз тау жазықтағы сақшыдай бір,
Қырына қарауылдап қарап тұрған.

Толық