Астана таңы

Алатауды көрдің бе, дос, алабүйрек таңдағы,
Бұлт үстіне қонған бүркіт, — деп қаласың Талғарды.
Ақторғын бұлт жел көтеріп желегіндей жеңгенің,
Елестетер жерден ұшқан көк аспанның белбеуін.
Тау астынан көкті көздеп атқан алтын допқа ұқсап,
Күн шығады қас сұлудай ерге жайған от құшақ.
Сонда зауыт гудоктары үнін қосып, жар сала
Деп тұрғандай. «Жаңа іске сәт, қайырлы таң астана
Дүр сілкініп алма бағы таңғы шықты аунатып,
Араласаң, жібермей ме көңіліңді самғатып.
Түндегі өмір тыныстары күндізгімен ұштасып,
Көптің бірі — келе жатам кеңсеге мен нық басып.
Көкірегінде жаңа таңның жадыратқан нұры бар.
Жемісті еңбек етсең солай жаның да бір тынығар.
Көздің жауын алар көркем астананың әр таңы,
Сондай әсем өміріңді алдыңа әкеп тартады.

---