Дәруіш хикаясы
- 0
- 0
Кидіріп бір кедейге бейбәһә тон,
Сұлтаны Шам Шәриптің беріп ет шен.
Соны да тыңдасаңдар сөз қыламын,
Дертіне қасталардың болғандай ем.
Молдаларға
Мен, өзім - мұсылманмын, қолым - Алла!"Қалай?" - деп, халыққа көрсет, қолыңа ал да.
Баласы мұсылманның бола қойсаң,
Мұнымды "өтірік" деп ойыңа алма!
Айтсам да асылық сөз былайынша,
Күймеймін дозағыңа осы халда!
Молдалар, бұл сөзіме сенбесеңдер,
Ант ішем расына "Олла-біллә!".
Әулеті Кіші жүздің, Кете – руы
Айтушы - Тұрмағамбет деген молда!
1906
Пікірлер (1)
Пікір қалдырыңыз
Жүрсін, Күлән, Шонымға
- 0
- 0
Сөз тыңда, Жүрсін менен Күлән, Шоным,
Қысқа емес, аңлауымда, ақыл - тоның.
Жақанға жаратылып келгеннен соң,
Оймаған өлім шіркін кімнің қоңын.
Ата мен бала
- 0
- 0
"Жассың" деп жан кемітпес, тусаң бүтін,
Секілді сен бір гүжім көкке сүтін.
Дәуіттің уақытында бір қора қой
— Түнде өріп, түсті егінге, болмай күтім.
Arnaz
Супер