Өлең, жыр, ақындар

Мінезім жеңілдеу ғой кейде менің...

  • 01.06.2019
  • 0
  • 0
  • 3501
Мінезім жеңілдеу ғой кейде менің.
Күлгенім, күрсінгенім, сөйлегенім –
Бәрі де көрінген-ді саған жұмбақ,
Екеуміз таныс болған сонау жылда-ақ.

Ұқсаңшы, серік ең ғой бала күннен,
Білсеңші әзіл кімнен, жала кімнен,
Бала боп іренжітсем сені кейде,
Үлкен боп жұбатып та аламын мен.

Дейсің сен: «құлқың құрсын бала сын-ды»,
Деймін мен: «қалай табам жарасуды?»
Әйтеуір әйел болып жоқ демейсің,
Сүйесің, үйткені сен өкпелейсің.

Кеш, сәулем, балалыққа мәңгі ұқсадым,
Кеш, сәулем, аңқау болдым, аңдыспадым.
Кеш, сәулем, дей беремін, дей беремін...
Мінезім осындай ғой кейде менің.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қызыл Гауһар

  • 0
  • 0

Төрт аға бар,
Қыз — жалғыз, өзі сұлу,
сыйлы адам
әкесі бай — жалғыз қыз асыл тастар жинаған,

Толық

Егіз шумақтар

  • 0
  • 0

Кәмпиттерді бала жейді демесең
Үлкенге де жаман емес бұл өзі.
Кейбіреудің кәмпитке ұқсас мінезі –
Жесең – тәтті, жабысады – жемесең.

Толық

Сәуір-81

  • 0
  • 0

Сенбісің мына келген Сәуір айы,
Сәуір-ау, не боп кетті ауа райың?
Көктемей жатып бұта тұр ауырып,
Түн ұрып,

Толық

Қарап көріңіз