Өлең, жыр, ақындар

Мінезім жеңілдеу ғой кейде менің...

  • 01.06.2019
  • 0
  • 0
  • 3493
Мінезім жеңілдеу ғой кейде менің.
Күлгенім, күрсінгенім, сөйлегенім –
Бәрі де көрінген-ді саған жұмбақ,
Екеуміз таныс болған сонау жылда-ақ.

Ұқсаңшы, серік ең ғой бала күннен,
Білсеңші әзіл кімнен, жала кімнен,
Бала боп іренжітсем сені кейде,
Үлкен боп жұбатып та аламын мен.

Дейсің сен: «құлқың құрсын бала сын-ды»,
Деймін мен: «қалай табам жарасуды?»
Әйтеуір әйел болып жоқ демейсің,
Сүйесің, үйткені сен өкпелейсің.

Кеш, сәулем, балалыққа мәңгі ұқсадым,
Кеш, сәулем, аңқау болдым, аңдыспадым.
Кеш, сәулем, дей беремін, дей беремін...
Мінезім осындай ғой кейде менің.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жүректегі азын-аулақ қазынадан

  • 0
  • 0

Жүректегі азын-аулақ қазынадан
Жылт еткенді жыр етем, жазып алам.
Жырымды жазып алған қазынадан
Желге айдап қоя бердім азынаған.

Толық

Қарын болса... қарынға тойған міндет

  • 0
  • 0

Қарын болса... қарынға тойған міндет.
Қайтер едім жазуды қойған күнде?
Қайда барсам әйтеуір орман көрем,
Орман көрсем кетеді ойланғым кеп.

Толық

Күмән

  • 0
  • 0

Сонда сен бір сөйлеп едің нан ұстап —
мен жазылдым. Ол күн кетті алыстап.
Наныңды ұстап Мысыр бардың, Шам бардың
саған емес, нанға сеніп мен қалдым.

Толық

Қарап көріңіз