Өмір
- 0
- 0
Өмір, өмір, өмір деген – бір ғажайып бәйтерек,
Бәйтерекке түн де керек, күн де керек, ай керек.
Сол теректі паналаған балапансың сары ауыз,
Сол тер...
Бұл бетте «Домбыра» атты Жұмекен Нәжімеденов жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Бұталар арасымен аңдып, аңдап
жүр, міне, ақ самайлы таң қылаңдап.
Көргенім ақ әженің шашы болды
оңаша тротуармен қаңғығанда.
Бетіңе талай шимай жатып ап жүр,
Кей сөздің қызыл көзі шатынап жүр.
Шынымды жазайын деп арлылар жүр,
ақылды сөз жазам деп ақымақ жүр.
Шуақ жүр жапыраққа тайғанақтап,
тайғандарды аласың қайдан ақтап.
Ал, қуаныш біраздан біле алмай жүр
қонарын қайсы бетке, қай қабаққа.
Ұйқым қайда, япыр-ау, ұйқым қайда,
ой сиқы жоқ ойдың да: қиқым, майда.
Кімге обал, мен кімге сый істедім,—
түсінбедім, темекімді иіскедім.
Кетіп жатты сары дала, кетіп жатты,
сұлы дәнін саршұнақ шекіп жатты.
Мына маңай не дейді-ай: қурай даусы
маңырағаны секілді жетім лақтың.
Дастан
Жұмекен Нәжімеденовтің «Домбыра» өлеңі домбыра аспабы арқылы жүректің сырлы сезімдерін және поэзия тілінің нәзіктігін терең жеткізеді. Ақын домбыраның үні мен адам сезімдерінің үндесіп жатқанын көркем бейнелейді, бұл шығарма оқырманға ұлттық музыкалық мәдениетті сезінуге мүмкіндік береді.