Дәме
- 0
- 0
Бұлт үйірілді далаға —
Жауады екен деп күттім,
тағы да ырыс, бақ күттім
қамбасы боп Тоқтықтың.
Кәрі шың риза боп өзіне-өзі,
Құшақтап қиял, мұңды көз іледі.
Төсіне көтерілсе көлеңке-бұлт
Тау оны түс көрдім деп сезінеді.
Жапан түздің желін аңсап жан қызды, ал,
арман, үміт — бізді айдында алғызған.
Біз — флотпыз жекелерден құралған,
желкендерден:
Ероха
Жүректі тербетеді
Дулат И
Мықты ақын
Ина
Керемет акын
Дони
Жұмекен Нәжімеденовтің «Ана» — жүректі тербететін, адам рухының терең қырларын ашатын поэтикалық шығарма. Бұл өлеңде ақын ана бейнесін өмірдің бастауы әрі тірегі ретінде әсерлі жеткізеді: бесікте тербелген бала мен оны тербететін ананың бейнесі арқылы махаббат пен қамқорлықтың мәңгілік құндылығын көрсетеді.
Өлеңде «Ана, Ана, қайран ана!» деген ұлас сөз арқылы ана көңілінің шексіз кеңдігі, мейірімі мен жанашырлығы баяндалады. Ана өзінің баласы үшін бақыт пен қуанышты ғана емес, ауыртпалық пен жан ауырсынуды да сезініп, өмір бойы балаға деген махаббатпен тербеледі.
Мен бұл шығарманы оқып, ана махаббатының асқақтығын, оның адам өміріндегі орнын терең түсіндім — ана болмысы поэзия арқылы анық әрі тебіреніспен жеткізілген. Мұндай өлеңдер қазақ поэзиясының көркемдік тілін және адамгершілік құндылықтарды бағалауға шақыратынын тағы бір мәрте сезіндім.