Кезіктім саған – Табылды Досымов

Кезіктім саған...,
Аңсарым ауып мәңгілік жыр мен сезімге,
Ақ арманымды ән қылып жүрген кезімде.
Кезіктім саған...,
Қалаға сыймай, қаңғырып жүрген кезімде,
Тамаша күнді,
Болашағымды дал қылып жүрген кезімде.
Кезіктім саған,
Адам біткеннен түңіліп жүрген шағымда,
Тағдырдың талай тайғанағынан сүрініп жүрген шағымда.
Жолықтық сонда..,
Өмірлік азап көңілді қажап ен бейнет,
Жүрген кездерде қайғымды басып бал шарап.
Жолықтың маған арнайы асқақ әндей боп,
Мұңды әуенімді паршалап...
Жолықтың маған оралтып қайта бұла күндерді,
Алдымнан аппақ атып таң.
Қайғыдан жылап көрмеген едім,
Жылағым келді бақыттан...
Қапыда қалып,
Қолымды созбай ақ таңға,
қолтығымнан кеп сүйедің мені, сүйіктім,
Талықсып бара жатқанда.
Сүйем деп саған айта алғаным жоқ
Сүйетінімді сезіне.
Сүйем десем де сенбеуші ең сонда сөзіме.
Сүйем деп саған айта алғыным жоқ.
Асық боп, құрбым, өзіңе,
Ғашық боп тұрдым көзіңе.

Бақытым менің жырақтап еді,
Жырақтап бәрің кетіп ең...
Бірақ та мені,
Құлатпа мені, жылатпа мені, өтінем.
Құласам егер құлармын, сірә, құлармын, сірә, тұра алмай,
Жыласам егер,
Жылармын, сірә, жылармын, сірә, жұбанбай...