Газ бен Ғазиза – Сапарғали Бегалин

Ғазизаның үйіне
Орнады газдың тағаны,
"Тетігі қалай, күйі не?
Отынын қалай жағады!.."
Деп Ғазиза мастерден
Тетігін жайлап сұрады.
Бойына сіңген жас күннен
Үйге от жағу мұраты.
Үйренгенін мастерден
Ұмытып қалып лезде:
Түскі шай деген дәстүрмен
Шәйнегін қойды бір кезде.
Тамсанып ап әр жерін,
Ашып, қағып қарады.
"Мыңқиып тұрған бір керім
Қайнатса шайды жарады".
Деп әкеліп тағанның
Шәйнегін қойды үстіне,
"Отынсыз піскен тағамның
Әлде нәрі күшті ме?.."
Деп барды да жантайды,
Пісірсін деп көрейін,
Қайнатпақ қалай газ шайды
От шалмаса көмейін.
Ғазиза келіп біразда
Шәйнегін қозғап қараса,
Оттан хабар жоқ газда,
Мінеки қызық тамаша!..
Біраз тұрып тамсанып,
Сөйлеп ала жөнелді.
Тағанды қолмен бір салып,
"Адырам қал, кет енді.
Осы ма қарық болғаным,
От жақпай, сым жалғамай.
Төрімнен келіп орнадың,
Шағар ма еді өзін жалған - ай".
Деген сөзін Ғазиза,
Болғанша айтып долданып:
Болса керек газ да ыза
Сөйлеп кетті толғанып:
"Түтін қарып көзіңді
Тезекпен, қимен алысып,
Көпіртуші едің сөзіңді,
Жауынмен, қармен салысып
Кәрәсін тасып бүйенмен,
Жылтылдатып шырағдан.
Көшіп-қонып түйеңмен
Су тасушы ең бір жақтан
Онан кейін көмірмен
Алысып ең күйелеш.
Қоштаса жаздап өмірмен
Зарланушы ең ерте, кеш.
Электрдің де сымымен,
Алысып ең сан жалғап.
Тұрсың ба айтып шыныңмен,
Тақымың толмай от талғап.
Сіреңке тартып білмесең
От беруін тетікке,
Жаға алмай өзің тілдесең
Бірдеңем менің кетіп пе.
Тұра берем томпайып,
Уытты сақтап бойыма,
Сен ұрсады деп қомпайып,
Келмейді түк ойыма.
Заман күшін білмесең,
Көпіре бер, кейи бер,
Түсінбей мені тілдесең,
Коммунизмге кейін кел!"
Деді де газ жылмиып,
Тұра берді от алмай,
Ғазиза оған тұр күйіп,
Не жаға алмай, кете алмай.