Майдангерлермен кездесу сәтінен – Светқали Нұржан

Жеңбесе де сендерді қанша сынақ,
Жағылса да сендерге барша шырақ;
Әлі шошып оянып жүрсіңдер ме,
Көздеріңнен от пенен қан шашырап?!
Көрмесек те төгілген солдат қанын,
Шер - шежіре бетінде қалды аттарың.
Жау жұлынын әлі де мұздатардай
Солқылдатқан көшені балдақтарың.
Бұрын ойлап ошақтан Отан қамын,
Қан кешуден басталған сапарларың.
"Сап түзіңдер!" деп бізге ескертердей,
Селдіреген сендердің қатарларың.
Үні естілсе -
Бұлт болып қатер көшкен
Келеді әлі соғыстың аты өлместен.
Менің де тұр санамда жаңғырығып,
Атам кешкен қан майдан, әкем кешкен.
Біз де жаңа ғасырдың мінбесінде.
Бір барармыз Ертеңмен тілдесуге...
Ерке, шолжаң ұрпағың келеді өсіп,
Сендер аман, жер басып жүргесін бе?
Мініп алып бақидың арбасына,
Жөңкіп бара жатсыңдар алға асыға...
Ерден — ерке,
Еркеден есер туып
Ел иесіз, кім кепіл, қалмасына?!
Жанарларға жарғанат — жат ой сарып,
Жатқызбай ма —
Уайым бақай шағып?
Ұйықтап бара жатырған ұрпағыңды
Оятып кет, тағы бір атой салып!..

09.05.1982 ж.