Өлең, жыр, ақындар

Кеңес

  • 14.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1250
Жанатқа

Ырғақтап жорға тайдай, қылаң қағып,
Қарағым, қайда асықтың шығай маңып?!
Қарадың былай қалып сәлем-сауқат,
Жанарың тұлайланып —
Тұманданып.
Жолыңа болады ғой жырынды кес —
Келмесе осы айтқаным —
Тілімді кес!
Бездірме баяныңды, аяғыңды
Аңдап бас,
Іліп қалар кіл індігеш.
Жайыңды, қарағым-ай, шын сезінем,
Айыңды тұман шалса,
Жыршы езілер.
"Жорға тай — мініс көлік" деген кеше,
Шошыдым бос белбеудің бір сөзінен.
Желкенін жел қиратып — жайып қалса,
Теңізде ғарық болды қайық қанша...
Жанымда ырғақтамай, сырғақтамай
Тұра тұр! —
Селдір тұман айыққанша!..

1986 ж.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Біздік ахуал

  • 0
  • 0

Қағады, о, балақ далада қаһандар шаңы,
Шағала қанат самала шаһарлар шамы.
Үйімді үптеп кетердей жанығам елге,
Сарқылған шақта жарқылды сапарлар сәні.

Толық

Арбасу

  • 0
  • 0

Қылығыңмен қытықтап,
күлім қағып,
Алардай-ақ ақынның жынын қағып,
Өртемек боп жанымды,

Толық

Сыпырынды

  • 0
  • 0

Қыр төсінде сырғиды сыпырынды,
Қазан желі қайтадан құтырынды.
Қиян қырда жалғыз үй - жадау ауыл,
Бұл дауылды талайдан күтінулі.

Толық