Өлең, жыр, ақындар

Аманат

  • 16.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1819
(сазы бар)

Өшіріп үнін бабадан жеткен бағзы әннің,
Төріме шығып,
Көріме дейін қазған кім? —
Ұғынсаң, ұлым, мен де алғаш өмірбаянды
Желтоқсандағы көк мұзға қанмен жазғанмын.
Болмаса егер бұрқанып аққан бойда қан,
Қалушы ма еді: қызықта — мазмұн,
тойда — мән.
Өрімдей аға, апалар еді сол күнде —
Алаштың Арын,
Қазақтың Қамын ойлаған.
Қара бұлтты аршып,
түнекте қалған нұрды аңсап,
Азаттық жайлы аспаннан алғаш үн жар сап;
Алты арыс елің алты ғасырда бас құрап,
Есіңде қалсын —
Назарын Хаққа бұрған шақ.
Атаның жолын һалалдан болған қалайды ұл,
Перзентім, саған үйретем әлі талай жыр.
Қан қызыл гүлін тергенде, ұлым, Далаңның,
Желтоқсандағы Ізіме менің қарай жүр!..

1994 ж.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Таң жұлдызымен тілдесу-2

  • 0
  • 0

Іздерім менің мынау мекенде өшіп,
Мен де ертең аспан жаққа кетем көшіп.
Мың жылда жетем соңғы тұрағыма,
Қанатып миллион жұлдыз шекемді осып.

Толық

"Абай жолын" қайта оқығаннан кейін

  • 0
  • 0

... Әлі күнге Шыңғыстың даласында
Жүрген сынды ұлы Абай –
Нанасың ба?
Толқындарға телміріп әлі күнге,

Толық

Жылқышы

  • 0
  • 0

Кештіғұрым сәуріктер қырқысып ап,
Құйрық теуіп шет жақта кіл қысырақ. —
Самолеттің жолындай шаң қалдырып,
Шыңырауға құлайтын жылқы шұбап.

Толық

Қарап көріңіз