Таңғы құмда із кесу-3 – Светқали Нұржан

Тұрғандай таңғы әлемді құдай қозғап,
Жұлдыздар қимылдайды құлай жаздап.
Қыңсылап, ішін тартып, әбігер боп,
Құба құм кетеді ұқсап құмайға аздап.
Жарқ етіп шығасың да, Таң Жұлдызы,
Тұрасың сәл жымиып... Жылай жаздап.
Мен үшін, дем дірілің ентікке тең,
Біреуді келгендейсің, ертіп бөтен.
Қарайсың өткінші бір қимастықпен,
Мен осы қылығыңнан қорқып кетем.
Білмеймін, үрейлену оң іс пе, осы?
Айта гөр, Таң Жұлдызым, теріс деші.
Сапарың неге ғана қысқа сенің,
Аққанат азат таңның Періштесі.
Тек сенен,
Тұяқты қыр, қияқты шың,
Жатады үміт күтіп, зият құсым.
Елжірей қарап бүгін, ертең таңда,
Бір түрлі келмей қалар сияқтысың.
Жетеді сенен кейде ызың талып,
Ұқпаймыз білдіргенмен біз ынталық.
Қалардай құмға мөр боп ізің тамып,
Берердей соны маған Қызыр тауып.
Мөрің бас!
Тағы да бір қызмет қыл,
Қарап ап атар таңның жүзіне өткір,
Төсейін мәңгілікке маңдайымды,
Аққанат Азаттықтың ізі деп бұл.