Табиғат – дала
- 0
- 0
Табиғат – дала
бір сәт
анашым, саған ұсап
күрсінеді, солады,
Жақсы адамды қадірлеуге
Жақсы адамды қадірлеугекөңіл жетпей, ой жетпей,
итереміз жанын жеуге,
толқын жеген көйлектей.
Қара жерге сыя алмастан,
бітіспейміз қан қылмай.
Өлтіріп ап, ұялмастан
жас төгеміз жаңбырдай.
Тіріде сап сан бүлікті,
өлгеннен соң жақтаған.
Ал осы бір заңдылықты
құртар заңың жоқ па, Адам?
1960
Пікірлер (0)
Пікір қалдырыңыз
Сен келмегенде
- 0
- 0
Сен келмегенде
жанталасам сезімнің тасқыны ұрып,
жанарға жас тығылып,
қоятұғын өзімді жер таба алмай,
Мен сені сүйемін
- 0
- 0
Мен сені аңсап тұрмын
жел адасқан қарағай арасында,
Айды құшқан теңіздің жағасында.
Күн батпайды сен жоқта, таң атпайды,
- Конфуций
- Конфуций
- Эдвард Дж. Стиглиц
- Нельсон Мандела
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі