Өлең, жыр, ақындар

Мұз бен кірпіш

  • 19.07.2019
  • 0
  • 0
  • 1276
(С. Михалковтан)

Күн күлімдеп, тоң жібіген кезеңде,
Мұзға мініп кірпіш жүзді өзенде.
Бұйрық берсе кейде оған бақырып:
– Тез жүрмесең кетемін, – деп, батырып,
Ақыл айтты кейде оған ақырын:
– Жарға соғып қирап қалма, батырым.
Еріді мұз шуақ көктем күніне,
Кенет кірпіш батты өзен түбіне.
Тыңда, достым, үлгі алма сен кірпіштен,
Шыға алмассың су түбіне бір түссең.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тыңдаймысың, жүрегім

  • 0
  • 0

Тыңдаймысың, жүрегім,
Жиі-жиі соқпашы.
Ырғағыңды үнемі,
Бір қалыпты сақташы.

Толық

Кемсітуге қақың жоқ, кем жаралған қай жерім?

  • 0
  • 0

Кемсітуге қақың жоқ, кем жаралған қай жерім?
Басқалармен барабар барлық мүшем сай менің.
Егескенмен егесем,
Теңескенмен теңеңсем,

Толық

Сарқырама мен бұлақ

  • 0
  • 0

Сарқырама жатты ағып, шағылысып шуаққа,
Емдігі бар қастерлі былай деді Бұлаққа
(Тас астынан шылжырап жайлап қана ағатын,
Бірақ, оның аты шыққан емді деп):

Толық

Қарап көріңіз