Өлең, жыр, ақындар

Қарт пен көршісі

  • 21.07.2019
  • 0
  • 0
  • 1534
Отырғызып жүр еді
Алма ағашын шал кici.
Алқынса да жүрегі,
Келмеді дем алғысы.
Kөpшici ерін шүйіpiп,
Деді:
– Аяймын ceнi шын,
Тап өзіңе бұйырып,
Жер ме екенсің жемісін?
Сейлейді қарт:
– Ол үшін
Өкінейін неге мен?
Жесе болды жемісін
Немерем мен шөберем.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кітапханада

  • 1
  • 0

Ақырын бас аяғыңды,
Тықырлатпа таяғыңды.
Түкірме де, түшкірме де,
Тамағыңа таяп үнді.

Толық

Сабырсыз

  • 0
  • 0

Кітап оқу дегенді
Ұғады інім өзінше.
Жатқа айтады өлеңді
Көпшіліктің көзінше.

Толық

Туған жер

  • 0
  • 0

Туған жер, мен-дағы бір түлегіңмін,
Тулаған тұла бойда тілегім мың.
Алыстан асығыстап келген сайын,
Жылуын жарып бердің жүрегіңнің.

Толық

Қарап көріңіз