Менің елім

Тауларда не көп?
Бұлақ көп,
Бақ көп!
Бауларда не көп?
Жеміс көп,
Бұтақ көп!
Көктемде не көп?
Айдын көп,
Саз көп!
Елімде не көп?
Көктем көп,
Жаз көп!

Абдрахман Асылбек аударма менің елім Абдрахман Асылбек өлеңдері

Пікірлер (0)

Жас нәресте көзін алғаш ашқанда,
Қадалады жарық дүние аспанға.
Содан кейін аялайды анасын,
Жақын тартып бауырына басқанда.

Толық

– Өйткені, арақ өлген ғой,
Өлетін кезге келген ғой.
– Табылмаса да тамағың,
Толып тұр емес пе арағың?

Толық

Жүретұғын Шаруаның үйінде
Ит Атпенен сөйлесті тар пейілмен:
«Міне, – деді ол, – қожамыз зор күйінде,
Маған қарап, қуса еді ғой сені үйден.

Толық