Өлең, жыр, ақындар

Құштарлық

  • 02.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1414
Тарылып тұтқиылдан бұл тынысым,
Жүрегім, жиіледі бұлқынысың.
Төңірек түнереді неге сонша?
Күн көріп келдім бе әлде құлұын үшін?
Алдым ба аларымды аз тірліктен?
Бір нәрсе бере алдым ба жұртым үшін?
Төсіңде сауық құрып сайраңдаған,
Қимасым, қасиеттім, қайран далам.
Бар сыйын табиғаттың үйіп-төгіп,
Анамдай кең құшағын жайған маған.
Құмыңда тайлағың боп тайраңдағам,
Қырыңда гүлің болып жайраңдағам.
Қылыштай қырықымда қылшылдаған,
Қалайша бұл пәниден қыршын қалам?
Жүрегім, демеші сен, тыншыңды алам,
Кезімде күшті сарқып құлшынбаған.
Ақтарып керемет күй тылсым ғалам,
Қолымда жорғаласын сыршыл қалам.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жолда тас жатыр

  • 0
  • 0

Енсе де жанарыңа сұрақ, күдік,
Өмір өтіп барады жылап, күліп...
Қызықсың-ау, адамдар,
Жолдарыңнан

Толық

Қазақ деген...

  • 0
  • 0

Қазақ деген мәлімсіз майда халық,
Майда халық екені айдан анық.
Өзгелердің суына сұғын салар,
Өздерінің тұнығын лайлап алып.

Толық

Даламның келбетін-ай

  • 0
  • 0

Қалып жатыр кең дала дөңгеленіп,
Кейбір соқпақ тірелген дөңге келіп.
Келбетіне даламның қызығумен,
Мен келемін бақытқа он бөленіп.

Толық