Жеңіл жүрсең, жеңілтек дос табарсың – Абдрахман Асылбек

Жеңіл жүрсең, жеңілтек дос табарсың,
Көбелектей жел қуған қостанарсың.
Ажарың мен базарың тарқаған соң,
Керексіз боп ешкімге бос қаларсың.
Көп болғанда күлкімен он жыл өтер,
Аямайды уақыт – мол жүдетер.
Әрің менен нәріңді қатар сорып,
Қос кеудеңді босаған қоржын етер.
Сонда ғана өкініп, аһ ұрарсың,
Көңіліңді қайғыға батырарсың.
Сені сүйген жалғыз-ақ адам барын
Сонда ғана түсініп, шақырырсың.
Бәрібір, мен өзіңді сағынармын,
Жазуына Тәңірдің бағынармын.
Саған деген ынтығым сөнбек емес,
Сол кезде де қасыңнан табылармын.