Өлең, жыр, ақындар

Алкид

  • 08.08.2019
  • 0
  • 0
  • 1153
Алкаменнің ұлы Алкид
Ер жүректі жігіт еді шат өңді.
Тау ішінде келе жатып бірде Алкид
Жолмен қауіп-қатерлі,
Жәндік көрді домаланған кірпідей,
Түсінбеді, білмеді ол не екенін.
Өкшесімен езбек еді түрпідей,
Екі есе өсіп шыға келді о перің.
Алкидтің тез бар ашуы кеп қалды,
Қолына алып енді ауыр шоқпарды,
Оқталды –
Қауіптірек түрге енді әлгі ит тым:
Шамадан тыс ісініп,
Күнге қалқа түсіріп,
Жүрер жолын жауып қалды Алкидтің.
Сол ғажаптың алдында үнсіз тоқталды,
Тастады да шоқпарды.
Кенет сонда Афина ару кеп оған:
«Әуреленбе, тоқтат інім! – деді оған, –
Бұл сұмдықты жұрт Ерегіс деседі,
Тиіспесең, көрінбеуге көшеді.
Ал, егерде тисе біреу тас алып,
Ұрған сайын кебе түсіп, қасарып,
Таудан зор боп өседі».



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Тышқандардың тілегі

  • 0
  • 0

Біз Тышқанбыз, Тышқанбыз,
Дән тереміз тыстан біз.
Жол бойынан ін қазып,
Жинап жүрміз күнде азық.

Толық

Ардағым

  • 0
  • 0

Алғашқы перзентім ең Ардақ деген,
Жатырсың төмен тартып салмақ-денең.
Көңліңе сүйеу-медет бола ма деп,
Өзіңе өлеңімді арнап келем.

Толық

Айна мен маймыл

  • 0
  • 1

Маймыл өзін көрді-дағы айнадан,
Аяғымен түртіп қалып жай ғана:
«Қара анаған, – деді Аюға, – айнам-ау!
Тұрмын тіпті таңдана:

Толық