Өлең, жыр, ақындар

Шаруа мен жылан

  • 08.08.2019
  • 0
  • 1
  • 1518
Шын қадірлі болғың келсе халыққа,
Танысың мен достарыңды анықта.
* * *
Бір Шаруа Жыланменен дос болды.
Жылан залым шіркін де,
Қолтыққа енді біртіндеп,
Шаруаның көңлі оған хош болды.
Бұрынғы дос, туыстары сол күннен
Кірмей кетті Шаруаның үйіне;
«Туғандар-ау, – деді сонда ол күйіне, –
Не себептен сендерге жат болдым мен?
ыржитты ма әлде әйелім қабағын?
Жақпады ма әлде менің тамағым?»
«Жоқ, – деп Матвей жауап берді бір ерек, –
Қуана біз кірір ек,
Бара қалсақ, қарсы алар ең түрегеп,
Қонағыңды ренжіткен күнің жоқ:
Бірақ, несі рахат,
Босағаңнан күткендей боп бір апат,
Жылан шағып алар деп, отырсақ тек дірілдеп?».



Пікірлер (1)

Жумабек Жасын

Қате қате жазылған

Пікір қалдырыңыз

Айгүлім

  • 0
  • 0

Қазақтың сен қызы емессің жай бірі,
Үнің мақпал, жанарыңда ай нұры.
Аққу болып қондың менің көліме,
Аялайды арманымның айдыны.

Толық

Қыран

  • 0
  • 0

Біз де жас болғанбыз,
Біз де мас болғанбыз.
Өмір деген – тұңғиық,
Туғаннан басталған құз.

Толық

Сен деп жүрек бұлқынды

  • 0
  • 0

Сыңғыратып күй түрлі,
Шайдай аштың ұйқымды.
Келбетіңмен керемет
Сүйкімдісің, сүйкімді.

Толық