Ондық шам
- 0
- 0
Тұсыма кеп бекітерде түн ірге,
Ондық шам боп сығаладым іңірге.
Батқан күннің барша нұрын сіміріп,
Жалыныммен көр ызғарын бір ұрып,
Бұл бетте «Анаға деген сағыныш» атты Мендибаев Жангельды Амангельдиевич жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.
Ей, қазақ, есіңде ме, ежелгі жыр,
Жыр сынды жылап аққан өзен ғұмыр?
Іргеге Ораң, Қайдай* дұшпан ел кеп,
Сұр жебе адырнада кезеулі дүр.
Мен жыладым.
Жаңғырық та аһ ұрды,
Тау қойнауын тасқын сезім сапырды.
Мен күрсіндім — ішін тартып қара үңгір,
Модератор
Ілмек тырнақшасыз жазылу керек, авторы деген жері бос қалып, авторы өзім деген басылу керек.