Өлең, жыр, ақындар

Шатырша

  • 02.01.2021
  • 0
  • 0
  • 769
«Жата алмас ем, топырағыңда тебіренбей,
Ақын болмай тасың болсам мен егер...»
Қасым.
«Шатырша айға салады айдалада...»
Ақсұңқарұлы.

Шатырша...
Жапан түзде жауын қырған батырша,
Қажып-талып, мұнартып тұр, қайтейін,
соны көрген жүрегімді, аһ ұрса.
Шатырша...
Қаламсабы сынып қалған ақынша,
Шөге түсіп, томсырайып жатады,
Селк етерміз бір күні ол ақырса.
Шатырша...
Жанартау боп жүрегіміз атылса,
Сен туралы аңыз айта алмаспыз,
Ойран болған ойымызды сапырса?!
Шатырша...
Шалғайыңды Тоқырауынға матырса,
Дір-дір қағып тоңады ма екенсің,
Қаңтар ұрып, қабағыңды қатырса?
Шатырша...
Жаным жылар түйір тасың сатылса,
Тірлігімді тәмәм қылып ақынша,
Тасың болып жатар ма едім
...шақырса?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мәліксай. Мәди моласы

  • 0
  • 0

Мына ауаға тұнып қалған сықылды
Мәди-жырдың мәрт, тәкаппар бітімі.
Қына, тасқа сіңіп қалған сықылды
Жасановтың мылтығының түтіні.

Толық

Метаморфоза

  • 0
  • 0

Мен жыладым.
Жаңғырық та аһ ұрды,
Тау қойнауын тасқын сезім сапырды.
Мен күрсіндім — ішін тартып қара үңгір,

Толық

Алтуайт

  • 0
  • 0

Нартымен өртей салып мұң-қапаны,
Тұсынан Алтуайттың Күн батады.
Ымыртта күнбатыстан көшкен сәуле,
Маған бар көне шерді жырлатады.

Толық

Қарап көріңіз