Қара очки – Қанат Жолдасбеков

Шайқасқан жанарлар жалыны,
Қимылсыз , еріксіз жөн ұқты .
Сағынған жүректер арыны,
Көз деген нүктеде жолықты.

Ақындар ақ парақ қылады,
Жан мұңын адамның барлығын..
Жып жылы жыламық көзіңе,
Жазылып қойылған тағдырың.

Үндемей қаласың, сөйлемей ,
Түлектей ұмытқан сынағын.
Тіліңнен шықпаған сөзіңді,
Тұп тұнық көзіңнен ұғамын.

Сондада мен бір күн бүктеліп,
Күлемін осының өзіне.
Сен мені алдағың келсе егер,
Қара очки тағып ал көзіңе.

Қанат Жолдасбеков