Сонғы күн – Саят Қайратұлы

Жанымды түсінетін сен ғанасың
Жүрегіме ем болатын сен ғанасың
Өзге емес өзіңсің көңіл құсы
Жүрегімнің үстіне қона алатын

Ем іздеп таппадым талай уақыт
Жүрген еді көңілім балдай шалқып
Кеткенінде байқамай жылдарымның
Айдынында жүрген ем сен мен қалқып

Сенсіз күнім өтпеді алауыртып
Күндерімде кеткендей қарауыртып
Бақытында бар сәтті бағаламай
Салып кеттік өткенге қара құлып

Тартқыладым таппадым шығар жолды
Созғандай ем өзіңе соңғы қолды
Алуғада құлшынбай кете бердің
Көрсетуге тырыстым бар болмысты