Елім-ай
- 1
- 3
Ем таба алмай дертіңе мен ертеден,
Сол бір қайғың өзегімді өртеген.
Тырп етпейсің бас көтеріп көрпеден,
Еңсең неге түсті мұнша, елім-ай?
Абу Фирастан
Тағдырдан сұра, қаскүнем,Бар ма екен менің сасқаным?!
Алысуға бата алмай,
Жалтақтап, сірә, қашқаным?!
Сұрашы қандай шөлдерден
Тұлпарым менің өтпеген!
Қандай асқар таулардың
Төбесіне жетпеген?
Қайда күшті жауым бар
Жолыма бөгет бола алған.
Жорыққа шықсам мен жалғыз:
Тұлпармен қылыш қолға алған.
Жүргенім жалғыз тым артық,
Арыстандай жортқан құмдарда
Болғанша жолдас опасыз
Қатын жүрек құлдарға.
Пікірлер (2)
Пікір қалдырыңыз
Қажыған көңіл
- 1
- 1
Жүйрік қиял дүниені кездіріп,
Туған ел мен өскен жерден бездіріп,
Қиын қиғаш қияларға жетектеп,
Сырын айтпай, жөні қалай сездіріп.
Таза бұлақ
- 1
- 3
Бар екен таудан аққан таза бұлақ,
Түк ел жоқ маңайында қылған тұрақ.
Жағалай біткен ағаш жапырақты,
Жайқалып күн мен желден тұрған қорғап.
Қарап көріңіз
Басқа да жазбалар
Пікірлер
-
Гүлфайруз
Өте жақсы өлең -
гульмира
жақсы -
гульмира
тамаша -
Жансая
Уау
Амир Шынар
Бұл өте қиын тақпақ екен бір оңайлау тақпақ болса күшті болар еді
Болат
Міржақып Дулатұлының Абу Фирастан өлеңі маған ұнады, Міржақып Дулатұлы тұлға ретінде маған ұнайды