Жас табиғат, кәрі адам – Сайын Назарбекұлы

Бұл бетте «Жас табиғат, кәрі адам» атты Сайын Назарбекұлы жазған табиғат туралы өлең берілген.

  • 19.03.2020
  • 0
  • 0
  • 1787
Тайғанаймын, табанның бүрі кеткен,
Дірілдейді буыным, сірә, көптен.
Ақ аспаннан жылы қар құйылып тұр,
Қартаймайтын баяғы зеңгір көктен.
Қыстың соңғы күші ме, зәрі кеткен,
Белгісі ме бұл әлде лебі көктем.
Табиғаттың жастығы қайта оралар,
Жаратушы, адамды, қатал неткен. 


Пікір қалдырыңыз

Пікірлер (0)

Осы автордың басқа өлеңдері