Өлең, жыр, ақындар

Жүзі қайтқан алаша

  • 20.03.2020
  • 0
  • 0
  • 1057
Жырқылдақтар, күлiң, мейлi табалаң,
Кешiре гөр, үмiт күткен жан анам.
Елу жаста тынған түк жоқ, бола ма
Жас санаулы қайта бастау жаңадан?!
Қызғанбаңыз, жетсiн сәлге төзiмiң,
Ел алдында борыштының өзiмiн.
Көрiп келген жан едiм бiр парызды
Ағы менен қарасындай көзiнiң…
Болмасам да асқан ақын, ғұламаң,
Жан едiм бiр өмiр жырын құраған.
Жай алаша тоқып кеппiн, жүз қайтты,
Ендi түр сап үлгере ме бұл ағаң?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жан азығым — атамның мұралары

  • 0
  • 0

Асқақ сөйлеп, тыңда деп теңіз ұлын,
Дейтін ылғи "мен Арал егізімін!".
Еркесімін елімнің, еркін қазақ,
Мен Аралдың, — дейтін ол, — лебізімін!

Толық

Табалдырық

  • 0
  • 0

Керегенiң бастарын, уықтардың,
Шеңбер қылып, әдемi тұйықтадың.
Табалдырық, маңдайша бiрiктiрiп,
Үй қылады, бiр жерге жиып бәрiн.

Толық

Әке жауабы

  • 0
  • 0

Жас кезiмде толып тұрды жырға маң,
Ел өмiрiн елестеткен бұрмалаң.
Ендi, мiне, бейне мылқау әкедей
Үн қатпайды, сырын бүгiп тұр далам.

Толық

Қарап көріңіз