Сағыныш – Жамбыл Ахатов

Кеудемде бар-ау шіркін бір сағыныш,
Болды деп айта алман бір жаңылыс.
Əділдік,мұң-арманым запыран боп,
Кеудемдегі жүректі бір жарып ұш.

Сағынамын кейбір сол сəттерімді,
Таусылмаған қуаныш көктемімді.
Сағынамын балалықты өтіп кеткен,
Мектепте ұстап жүретін дəптерімді.

Сағынамын достарды сатпайтұғын,
Көңілдегі сенімді ақтайтұғын.
Сағынамын достарды бірге күліп,
Басыңа күн туғанда қашпайтұғын.

Сағынамын жоғалған замандарды,
Алғыр ұшып,самғаған қырандарды.
Сағынамын келмеске кеткендерді,
Сағынамын аттанған адамдарды.

Адамдардың кейбірі сараң екен,
Бірақ менің ойым жоқ алабөтен.
Сағынышың басылмай отырғанда,
Ойға түссе өкініш жаман екен.