Өлең, жыр, ақындар

Елігай (Илигай)

  • 01.04.2020
  • 0
  • 0
  • 8347
«Кел» деп едің, Елігай, келіп тұрмын,
Отқа түспей өртеніп еріп тұрмын.
Сертте тұрсаң, мен сендік—жаным құрбан,
Сырым осы—сертімді беріп тұрмын.

Айналайын, қарағым, қара қасым,
Қара мақпал жібектей—қара шашың.
Баласындай еліктің Елігім ең,
Сені ойласам, мөлдіреп көзден жасым.

«Елігай» деп атыңды қойдым арнап,
Сен—ақ шабақ болғандай салдым қармақ.
Еркін таудың еркесі—елік болсаң,
Мен де өзіңдей жалғызбын—ерке саңлақ.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Арғы-ай жағы-ай, Ертістің

  • 0
  • 0

Арғы-ай жағы-ай Ертістің үйген боқтық,
Орыс-ноғайға қор қылған, қайран, жоқтық.
Қарағым, қалқам, Әлима-ай,
Қайтіп бір сені-ай, көрем-ай.

Толық

Ал, жаным-ай

  • 0
  • 0

Өлең деген немене өнерпазға,
Өлең тұрмақ сөз қиын, ал, жаным-ай, ақылы азға-ай-ау.
Көтерелік көңілді өлең айтып-ау,
Кім бар, кім жоқ ендігі, ал, жаным-ай, келер жазға-ай-ау.

Толық

Сәдуақасты қызы Зейнелдің жоқтауы

  • 0
  • 0

Дүние жалған келмес-ай,
Алғанды қинап бермес-ай.
Елім деп жүрген әкем-ай,
Өзіңдей ешкім болмас-ай.

Толық

Қарап көріңіз