Жамал-ай (2­ нұсқа) – Қазақ ауыз әдебиеті

Ақылың бар бала едің аңлағанға,
Жүре жауап бересің арнағанда,
Жамал-ай.

Қайырмасы:
Уа, шіркін, жан Жамал-ай,
Жан Жамалдың амалы-ай!
Өтеді қайран, заман-ай,
А-хай, ә-гә-гәй!

Ортасында Еділдің сен бір терек,
Бұтағыңнан бір ұстап қармағанға,
Жамал-ай.

Қайырмасы:
Уа, шіркін, жан Жамал-ай,
Жан Жамалдың амалы-ай!
Өтеді қайран, заман-ай,
А-хай, ә-гә-гәй!

Есті тыңдар, жақсы айтсам, қабыл алып,
Ақ жүзіңді көрмесем, сағыналық,
Жамал-ай.

Қайырмасы:
Уа, шіркін, жан Жамал-ай,
Жан Жамалдың амалы-ай!
Өтеді қайран, заман-ай,
А-хай, ә-гә-гәй!

Қызғалдақтай жастықта сыйласалық,
Өкінерміз бір күн бәрі қалып,
Жамал-ай.

Қайырмасы:
Уа, шіркін, жан Жамал-ай,
Жан Жамалдың амалы-ай!
Өтеді қайран, заман-ай,
А-хай, ә-гә-гәй!