Қыспақ
- 0
- 0
Кім ұға алар тірліктің қу баянын?
Уақыт та дес бермейді судай ағын.
Отырам оңашада ойға батып,
Ыңылдап ақ әжемнің угәй-әнін...
Жанарымды шыңға қадап,
Жан — Арымды мұңға қамап,
Өмір жайлы Өлең жаздым,
Табам ба деп бір қанағат.
Кешқұрым мезгіл. Сиырын сауып
Болған соң, көне киімін қағып -
Үйге енді әжей, мал қора жаққа
Бұрылып, көздің қиығын салып.
Шолпан
Жаксв
Адас
Тәуелсіз туралы өлен
Алихан
Көп керек