Өлең, жыр, ақындар

Орашолақ

  • 12.04.2020
  • 0
  • 0
  • 1257
Мынау бiздiң Доңқабақ
Шеберлiгi ұстады.
Дəу пышақпен жаңқалап,
Қарындашын ұштады.
Əдемiлеп,
Сүйiрлеп,
Шығармақшы ұшын ол.
Терлеп-тепшiп, күбiрлеп
Берiлiптi iсiне ол.
Ендi ұштала бергенде,
Ұшы бырт-бырт сынады.
Ызақорын көрдiң бе:
– Өтпейдi, – деп жылады.
Əй, шебер боп жарытпас,
Қолын кесiп алыпты.
Сына-сына қарындаш,
Бiр тұтам боп қалыпты.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Неге тар?

  • 0
  • 0

Киiп едi Өтеулi,
Былтыр тiккен жейдесiн.
Шолтиып жең, етегi,
Қысып тұрды кеудесiн.

Толық

Барлаушы – мен

  • 0
  • 0

Майын алмай,
сықпа қып
Жасаған, еһ,
құрт қандай?

Толық

Жуас

  • 0
  • 0

Айтам досым жайында:
Момынның ең момыны.
Бiрақ бiздiң ауылда
Бөлек едi орыны.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар