Құлазу – Еділбек Дүйсенов

...іңір ұзақ жылады...
бұйра бұлтқа бет басып...
Ғаршы кетті
ақшамғы азан даусы көкті асып

Əлмисақтан ғұмырдың баян етіп "бір кемін"
Ай қадаған басына
күбірлейді кіл қорым

Əруақ жылап...
Ай құлап...
Кіл көйіншек-көрт үріп
Əскеріндей шайтанның бұлттар келер жөңкіліп...

...Сонда да Көк көндігер
келген бұлтқа шеп тартып
(Баратады қиялда қарғыс тиген оқ қалқып)

Түн келеді содан соң...
Шұрық тесік жейдесі
Ол дегенің- қоғамның бояуы аққан бейнесі

Бармақ басып ойнадың жаным түйген жеріме,
ӨЗЕН сынды өртенген өзегімнің емі не?

...Іңір ұзақ жылады
Күрең шашы көк тіліп...
Табандардың астында қыңсылайды Тектілік...

...Іңір ұза-а-а-а-ақ жылады...