Дала – Еділбек Дүйсенов

Мен бүгін
Бастан кешіріп тұрмын
Бұта саусағының сезімін
Көшкен бұлтқа бір қарыс жетпеген

Ой табанына жаншылып қалғанда
Мыңжылдық ғұмырды бастан кешіргеніңдей
Сенен алыстағалы
Құдайын жерге түсіріп алған қоғамға жақындағалы

Жо-жоқ...
Расы,
Қала баспалдақтарымен көтерілгенде
Бала кезде жұлып ойнаған шегіртке аяқтары есіме түсіп

Олар мені әлдеқайда апара жатқандай
Бәлкім, әлдеқайдан әкеле жатқандай

Иә, мен жоғалттым
Бәрін де жоғалттым.
Алайда, жоғалту босағасынан аттап, бәрін де таптым.

Мен бүгін
Бастан кешіріп тұрмын
Бұта саусағының сезімін
Көшкен бұлтқа бір қарыс жетпеген

Бірақ, мені есіне түсіре алмаған секілді
Ұмытшақ Дала.