Мен сүймеймін – Кадрия Темірболатова

Мен сүймеймін!
Сенің асыл үйіңе,
Жүрегіме қайғы оранып кіргенін.
Мен сүймеймін!
Жанымдағы пенделер,
Есімді алған сен екенін білгенін.
Арманым да қол жеткізбес биік боп,
Жүрегімді мұң басқаннан қашпаймын.
Өзегімді өртендірер күйік көп,
Сонда да мен сезімімді ашпаймын!
Сен жылама, сертін сүймес сүйіктім,
Мені тастап жырақтарға кеттің деп.
Зары қалды қайғы менен күйіктің ,
Неменеге ынтызар сен еттің деп.
Сен қайғырма! Киік келер қырларға,
Теңіз тасып, толқын ойнар жағада .
Жан азабын кірпіштердей соғамын
Сенен қашқан жүрек-киік жырларға.
Айтқан едің. Жыр болса егер қалауың:
"Кетер болсаң, жақындама, кет енді".
Жыр-жүрегім "сен" деп соққан жалауын,
Желбіретіп бұл өмірден өтер-ді...