Құрбандық тоқтыңмын – Мылтықбай Ерімбетов

Қанатым болса қанатым жайып,
Ұшар ем жердің шетіне.
Буғанда шабыт, мен атымды анық,
Жазар ем көктің бетіне.

Омар Хайямдай қиялдағанмын,
Біржан сал болып көргенмін.
Ару қыздарға жиі алданғанмын,
Сұлулық сүйер елденмін.

Ақ бата алып қадірлі қарттан,
Арманым, рас, көктеді.
Арыма батқан, жаныма батқан,
Жерімнің жатқа кеткені.

Махаббат жайлы ұмытып кеттім,
Қыздарды мүлде ұмыттым.
Мырзашөл жайлы үмітін көптің,
Арқалап, жүрек жылыттым.

Тәй-тәй басқан баладай болам,
Тағдырым менің осындай.
Қайтаруға да жарамай қоғам,
Қалам ба елге қосылмай.

Ең дұрыс жолды таңдаған елім,
Жеріңді берме басқаға!
Бір қуанышқа зар балаң едім,
Қуантшы мені, Астана!

Көршіні ұрсу – ұраным емес,
Жөн емес ісі оның да!
Мырзашөл қайтса, қыраның емес,
Дайынмын, тоқтың болуға!