Жалғыз қақпа

Өтіріктен қорқып біздер,
Қақпамызды жауып алдық тас қылып.
Кірерге жер таппай Шындық!
Қалды сыртта, жанарына жас тұнып.

Пікірлер (0)

Бағамдатпас бар ғажабын басқаның,
Сүйемін мен бұлтсыз Бенгал аспанын.
Иә, осынау көлеңкесіз кеңістік
Сұлулардың судан таза жас жанын.

"Уа, жомарт Жер! - деді бірде Нарада,
- Ақылынан алжасты ғой бар адам.
Өздерінше шеттерінен бір керім,
Саған тіпті тигізеді тілдерін.

"Сен не деген икемсізсің, - деді
Жебе Сойылға,
- Ұша алмайсың, иілмейсің - ауырлық бар бойыңда,
Кел, жарысқа түс менімен, екпініңнен есіп от,