Монологтар – Жұмекен Нәжімеденов

Бұл бетте «Монологтар» атты Жұмекен Нәжімеденов жазған өлеңнің мәтіні толық жарияланған.

  • 02.05.2020
  • 0
  • 4
  • 4543
Пәк сезімдер – тамырларға таралған,
Бұл жүректе болмас тамшы арам қан.
Мен – Бақыттан, Бақыт менен жаралған,
Қос бұтамыз бір түбірден нәр алған.
Сондықтан да, сондықтан да, жер, сенен.
Фонтандай боп атып шыққан тентек ем...

О, туған жер, қасиетті топырақ,
Бұталарың кеудемде тұр қалтырап.
Күзгі күннің қабағы боп шытынам,
Жазғы күннің жанары боп жарқырап.

Күрек ұстап үйренсе де қол мына,
Жат болмады мылтық пенен домбыра.
Кейбір күндер тастап жатса мол мұра,
Кейбір күндер күл тастапты орнына.

Жаңа үмітпен нұрланды қыр, атып таң,
Күнді күтпен төсегімде жатып паң.
Ұяламын ұйқым үшін уақыттан,
Қырсық жасап алмайын деп Бақыттан.


Пікірлер (4)

Ок

Күшті

Қарақат

Күшті

Қарақат

Монологтар өлеңі не туралы?

Омарова

Жұмекен Нәжімеденовтің «Монологтар» өлеңін оқып шығып, жүрегім толқып кетті! ❤️

Жұмекен ағаның лирикасы әрқашан осындай — қарапайым сөзбен үлкен философия айтады. Күрек ұстаған қолдың да, домбыра ұстаған қолдың да жат болмауы — нағыз қазақ жігітінің болмысы.

Қазіргі уақытта осындай таза, рухани өлеңдерді оқыған өте жақсы. Жастарға да, үлкендерге де ұсынамын. Жұмекен Нәжімеденовке үлкен алғыс! Bilim-all.kz сайтына рахмет, мұндай асыл мұраларды сақтап отырғаны үшін 😊

Пікір қалдырыңыз

Осы автордың басқа өлеңдері