Өлең, жыр, ақындар

Толқындар

  • 02.05.2020
  • 0
  • 0
  • 1846
Жартас тұрды жағалауда тістеніп,
Кек көреді ол – еркелесе толқындар.
Шабыт-толқын шапшыды да түсті өліп...
Жартас тұрды баяғыша тістеніп.
Сол жартасқа кейде қатты сүрінді
Менің отты толқындарым бүгінгі.
Жаңғырықтар жүзге бөліп бір үнді,
Сексен саққа жүгіртеді жырымды.
Күндер туды көкейі ырыс, сырты Бақ,
Күн көзінде бір сезім тұр жылтырақ.
Кеуде толы ой келеді шымырлап,
Көше толы жыр келеді бұрқырап,
О, дариға, үмітімді үзбедім.
Үмітім сол – басылмаған іздерім.
Соған шейін көрмесін деп мені ешкім,
Өз ойыммен өзім ғана егестім.
Кей көңілден шуақ жұтып құнықтым,
Кей көңілді өзім күліп жылыттым.
...Күндер, шіркін, қағып алып денемді
Толқынына мінгізеді үміттің...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көкте жұлдыз, жерде жұлдыз

  • 0
  • 0

Аспан жаққа шақырады мені өлең,
Шақырады аспан төніп тұрып төбеден.
О, жұлдыздар, алыс едің сен неткен,
О, жұлдыздар, жақын едің не деген!

Толық

Маңдайын оқ тескен қасқа туралы жыр

  • 0
  • 0

"Көру керек, көру керек келгесін", —
қарт күрсінді у-шу болып кеудесі.
ауыр тыныс алдым білем мен де осы.
Қадалатын сықылды ғой оқ түрлі,

Толық

Жарастық

  • 0
  • 0

Бірді сынап жүрген жұрт, бірді міндеп:
қара қарға байғызға күлді күндеп.
Бозторғай жүр — шиқылдақ балапанын
уа, менің кіп-кішкене бұлбұлым деп.

Толық

Қарап көріңіз