Өлең, жыр, ақындар

А, дариға, тағы өте ме мына түн

  • 04.05.2020
  • 0
  • 0
  • 1391
А, дариға, тағы өте ме мына түн,
«Өтеді» деген қандай қиын сөз еді!
Бұл түнге де сыймай қалды қуатым,
Көңілім менің әрең-әрең төзеді.

Қиялымда бір ғажайып тұр жалын,
Тұр ол ұстап жаңа жырдың ырғағын.
Кешегі түн тұтандырған отымды
Бүгінгі түн сөндіріп ап өкінді.
Уақыт тұр шиқылдатып жыр жанын –
Түк айта алмай отыр менің жырларым.
Уақытты – уақытқа ұсындым,
Уақыттан – уақытты ұрладым.

Бұдан өзге түк бере алмай, түк алмай,
Отырмын мен суып қалған қиялдай.
Отырмын мен сонша жүдеп, сонша арып
Айлы түнгі Алатаудай томсарып.
Сыймай қалған ойларымды ап бүгінге
Аунайды түн жанарымның түбінде.
Осы түнге сыйса барлық өмірлі ой,
Ертеңгі күн өмір сүрмес едім ғой!!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Есеп

  • 0
  • 0

Табиғатта бәрі есепті деп еді,
есеп шығар — түсінбесем мен оны?!
Күн аласа болған сайын
көлеңке

Толық

Суыртпақ

  • 0
  • 0

...Маңдайы оның өткен өмір қолжазбасы – бәрі мұң,
Сол жазуға жетілік шам түсіретін жарығын.
Сөнер сәуле қалтылдайтын, қалтылдайтын әжем де,
Қалтылдаумен өткізіпті ол өмірінің жарымын.

Толық

Күн кешкіріп барады, күн кешкіріп

  • 0
  • 0

Күн кешкіріп барады, күн кешкіріп,
Көкжиекті мүйіздеп тұрды ешкі-бұлт.
Қар мен мұзын қаһар ғып кетті мезгіл
Қиқы-жиқы шыңдарға мінгестіріп.

Толық

Басқа да жазбалар