Өлең, жыр, ақындар

О! Мөлдір аспан, мөлдір аспан

  • 04.05.2020
  • 0
  • 0
  • 1633
О! Мөлдір аспан, мөлдір аспан!
сен егерде көзі болсаң адамның.
үйренер ең ұшқын аулап, сыр бағып.
Қабат-қабат тұнар болса саған мұң,
Ашылар ең бір жауып.
Ұзақ ұстап тұра алмас ең күлкіңді,
ұзақ ұстап қалмас едің бәрін де.
Адамша ұйықтап өткізер ең бұл түнді
сен адамның көзі болсаң, әрине.
Сен адамның көзі болсаң, шіркін-ай,
Таңданар ең біздің ғажап ғасырға.
Болса-дағы ашуың – күн, күлкің – ай,
көрмейсің ғой,
жасырма.
Әр кеудеде бір тіршілік тұр жанып,
кетті айналып ақыл мен ой шыраққа.
Қарар едің бұдан да сен нұрланып,
сен адамның көзі болсаң бір апта.
Бүгін емес, сол кезде де жер кейпін
көрсең – неше ғасыр көрдің, айт, неше? –
Сезбейсің де көрмейсің,
әлдеқашан қартаяр ең әйтпесе.

О! Мөлдір аспан, мөлдір аспан.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жүрек

  • 0
  • 0

Білемін: шаттық не, қайғы не,
Шындықты жасаған елестен;
Алқына сыр ашқан Ләйліге
Мәжнүн сен жүрек емес пе ең!

Толық

Дала

  • 0
  • 0

Дала, дала, сайран дала, сал-дала,
Кейде саған қараймын мен таңдана.
Көз тігейін көкжиектен әрірек –
Дала, дала сағымыңмен алдама.

Толық

Туған жер

  • 0
  • 0

— Туған жерің қай жер, — деді, — жаңа ақын?
— Ол жерде де аспан мен күн болатын.
— Туған жерің қай жер? — деді бір келіншек күлегеш,
— Қара жер! — деп жауап бердім, — су емес.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар